قمشه ای عزیز گفت:
وظیفه ی ما دراین عالم شاد بودن است.
وبرای شادی بیشتر باید تولید شادی کنی. دانایی و زیبایی و نیکویی سه راه شادی هستند.از جنس شادی هستند.
هروقت غمی داریم باید بدونیم که یک جای کارمون ایراد داره. یک عیبی داریم که باید رفعش کنیم. یک دیو غم درون ما لونه کرده. هرچه زودتر باید بیرونش کرد ونتیجه ی معجزه آساش رو دید.
| ابروى دوست گوشه ی محراب دولتست | آنجا بمال چهره و حاجت بخواه ازو |
| اى جرعه نوش مجلس جم سينه پاك دار | كائينه ايست جام جهان بين كه آه ازو |
| كردار اهل صومعه ام كرد مى پرست | اين دودبين كه نامه ی من شد سياه ازو |
| سلطان غم هر آن چه تواند بگو بكن | من برده ام به باده فروشان پناه ازو |
| ساقى چراغ مى بره آفتاب دار | گو بر فروز مشعله ی صبحگاه ازو |
| آبى به روزنامه ی اعمال ما فشان | بتوان مگر سترد حروف گناه ازو |
| آيا درين خيال كه دارد گداى شهر | روزى بود كه ياد كند پادشاه ازو |
| حافظ كه ساز مطرب عشاق ساز كرد |
| خالى مباد عرصه اين بزمگاه ازو |
+ نوشته شده در جمعه یکم شهریور 1387ساعت 11:49  توسط معصومه
|
